انسانی که هنوز...............
انساني كه هنوز ...
آن انساني كه هنوز آنچه را كه به خود نميپسندد، بر ديگران ميپسندد و هنوز آنچه را كه به خود ميپسندد، بر ديگران نميپسندد، از عرفان الهي هيچ بهرهاي نخواهد برد. آن كس كه هنوز نميداند توقّع نتيجه بدون كار، بزرگترين عامل تباهيِ اخلاقيِ انساني است و هنوز طعم نظم را در كار نچشيده است، از عرفان به جز حالات لذايذ روانيِ زودگذر نصيبي نخواهد داشت. تا يك انسان از صفات نيكوي خيرخواهي، خيرانديشي، صبر، شكيبايي و ظرفيت در برابر رويدادهاي سخت و هنگام رويآوردن امتيازات برخوردار نباشد، از گرديدن عرفاني واقعاً محروم خواهد ماند. از يك جهت ميتوان گفت چون عرفان اسلامي عبارت است از: تخلّق به اخلاق الله، لذا توقع اين مقام عالي بدون تخلّق به اخلاق فاضله كه مقدمه لازم آن است، امكانپذير نيست.
علامه محمد تقی جعفری.
+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام شهریور ۱۳۹۰ ساعت ۱۰:۵۵ ق.ظ توسط سکوت سیب
|
من اکنون ، شب و روز ، در جستجوی همه آن من هایی ام که این طبیعت بیگانه ، به حیله و «بی حضور من » ، بر من تحمیل کرده است ، تا همه را در پای « او » که به اعجاز خویش به اندرونم پا گذاشته است . قربانی کنم.