من از نژاد خویشتنم

و به دور از تکرار بود ....مثل جمله های تکراری بیشتر ماشینا که از سلام و عشق بر امام نوشته شده ،نبود ....

اتفاقا نزدیک محرم هم نبود...یه جمله که بعد خوندش می ری تو فکر...اینکه چه کار می کنی و کجای زندگی

هستی؟

چند روز پیش هم دوستی می گفت کربلا رفتن لیاقت می خواد...این که هر کی بلند می شه و می ره و

بعدش دوباره و دوباره .....می گفت دوست دارم کربلا ی با معرفت برم ...الان اصلا دوست ندارم برم ...یعنی

خودمو لایق نمی دونم....

اما من می گم کربلا همین جاست و امام (ع) هم اینجاست در دل من وتو ...و دوری و نزدیکی من وتو به امام

تنها یک چیز است :گناه

شاید گاهی عقل ....و شاید گاهی عشق .....چیزی بگویند و در تقابل هم باشند....اما من می گم عقل و

عشق در یک سمت حرکت می کنند و هردو یک هدف ....چرا که با عقل است که به عشق می رسی ....

عاشقان امام با عقل مسلم خود به خویشتن رسیدند و به امام و خدا .....